Bassia Tsiboukmakher
תהילים פרק פא
Псалом 81
В этом псалме Вс-вышний предупреждает Израиль «да не будет в тебе чужого бога» – кто же этот «чужой бог», пребывающий в самом человеке? – это его дурные влечения и устремления, над которыми он утерял контроль, и теперь они – контролируют его. Под властью «йецер а-ра» человек становится «чужим» Б-гу, «чужим» своему народу, и, в конце концов, «чужим» - самому себе… В этом господстве «чужого бога» - корень всех бед еврейского народа.
| Français | Hébreu | Translittération française |
|---|---|---|
1. Au chef des chantres. Sur la Ghitit. D’Assaph. 2. Célébrez Dieu, notre force, acclamez le Dieu de Jacob! 3. Chantez des hymnes, faites retentir le tambourin, la harpe suave ainsi que le luth, 4. sonnez le Chofar à la nouvelle lune, au jour fixé pour notre solennité. 5. Car c’est une loi en Israël, une coutume en l’honneur du Dieu de Jacob; 6. c’est un témoignage qu’il établit dans Joseph, quand il marcha contre l’Égypte. J’entendis alors des accents inconnus pour moi… 7. J’ai déchargé du fardeau son épaule, ses mains sont affranchies du lourd panier. 8. Dans la détresse tu as appelé, et je t’ai délivré, je t’ai exaucé du sein mystérieux de la foudre, je t’ai éprouvé auprès des eaux de Meriba. Sélah! 9. "Écoute, mon peuple, je veux t’adjurer; ô Israël, puisses-tu m’écouter! 10. Qu’il n’y ait pas chez toi de divinité étrangère, ne te prosterne pas devant un dieu du dehors. 11. Je suis, moi, l’Éternel, ton Dieu qui t’ai tiré du pays d’Égypte. Ouvre largement ta bouche et je la remplirai." 12. Mais mon peuple n’a pas écouté ma voix, Israël a refusé de m’obéir. 13. Je les ai donc abandonnés à l’entraînement de leur cœur, ils suivirent leurs propres inspirations. 14. Ah! si mon peuple voulait m’écouter, Israël marcher dans mes voies, 15. bien vite, je dompterais leurs ennemis, je ferais peser ma main sur leurs adversaires. 16. Ceux qui haïssent l’Éternel ramperaient devant lui, mais leur bonheur, à eux, durerait toujours. 17. Il les nourrirait de la mœlle du froment, et les rassasierait avec le miel des rochers. | א לַמְנַצֵּחַ עַל-הַגִּתִּית לְאָסָף ב הַרְנִינוּ, לֵאלֹהִים עוּזֵּנוּ; הָרִיעוּ, לֵאלֹהֵי יַעֲקֹב ג שְׂאוּ-זִמְרָה, וּתְנוּ-תֹף; כִּנּוֹר נָעִים עִם-נָבֶל ד תִּקְעוּ בַחֹדֶשׁ שׁוֹפָר; בַּכֵּסֶה, לְיוֹם חַגֵּנוּ ה כִּי חֹק לְיִשְׂרָאֵל הוּא; מִשְׁפָּט, לֵאלֹהֵי יַעֲקֹב ו עֵדוּת, בִּיהוֹסֵף שָׂמוֹ-- בְּצֵאתוֹ, עַל-אֶרֶץ מִצְרָיִם שְׂפַת לֹא-יָדַעְתִּי אֶשְׁמָע ז הֲסִירוֹתִי מִסֵּבֶל שִׁכְמוֹ; כַּפָּיו, מִדּוּד תַּעֲבֹרְנָה ח בַּצָּרָה קָרָאתָ, וָאֲחַלְּצֶךָּ אֶעֶנְךָ, בְּסֵתֶר רַעַם; אֶבְחָנְךָ עַל-מֵי מְרִיבָה סֶלָה ט שְׁמַע עַמִּי, וְאָעִידָה בָּךְ; יִשְׂרָאֵל, אִם-תִּשְׁמַע-לִי י לֹא-יִהְיֶה בְךָ, אֵל זָר; וְלֹא תִשְׁתַּחֲוֶה, לְאֵל נֵכָר יא אָנֹכִי, יְהוָה אֱלֹהֶיךָ-- הַמַּעַלְךָ, מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם הַרְחֶב-פִּיךָ, וַאֲמַלְאֵהוּ יב וְלֹא-שָׁמַע עַמִּי לְקוֹלִי; וְיִשְׂרָאֵל, לֹא-אָבָה לִי יג וָאֲשַׁלְּחֵהוּ, בִּשְׁרִירוּת לִבָּם; יֵלְכוּ, בְּמוֹעֲצוֹתֵיהֶם יד לוּ--עַמִּי, שֹׁמֵעַ לִי; יִשְׂרָאֵל, בִּדְרָכַי יְהַלֵּכוּ טו כִּמְעַט, אוֹיְבֵיהֶם אַכְנִיעַ; וְעַל צָרֵיהֶם, אָשִׁיב יָדִי טז מְשַׂנְאֵי יְהוָה, יְכַחֲשׁוּ-לוֹ; וִיהִי עִתָּם לְעוֹלָם יז וַיַּאֲכִילֵהוּ, מֵחֵלֶב חִטָּה; וּמִצּוּר, דְּבַשׁ אַשְׂבִּיעֶךָ |
|